Maandag 10 oktober
We zitten in Kanding en daar is een internetcafe met snelle verbinding, dus maar gelijk even gebruik van gemaakt. Afgelopen maandag met 15 minuten vertraging vertrokken naar Beijing en we kwamen daar om 8.50 uur ’s ochtends aan. Precies met diezelfde 15 minuten vertaging dus. Op de luchthaven stond de agent op ons te wachten met de tickets voor de binnenlandse vlucht.
Dinsdag 11 oktober
De binnenlandse vlucht met Sichuan airlines vertrok prima op tijd, het was een mooie airbus en gelukkig geen oud vliegtuigje. ’s Middags tegen16.00 uur kwamen we aan in Chengdu. Hier lekker naar een grote theetuin geweest en genoten van de thee tussen alle chinezen. ’s Avonds geprobeerd wat eten uit te zoeken van de kaart (alles in het chinees) en dat ging redelijk goed want we kregen rijst, kip en gefrituurde hapjes.
Woensdag 12 oktober
‘s-Ochtends met de jeep richting Moxi (en de glacier). De reis ging tot 14.30 uur voorspoedig, daarna was de weg afgesloten vanwege drukte en wegwerkzaamheden.
Na 2 uur wachten (we zijn lekker even het stadje Luding ingeweest) mochten we verder en rond 18.00 uur waren we op de plaats van bestemming.
Donderdag 13 oktober
Vanochtend naar de glacier; een prachtige wandeling en we konden ook op de glacier lopen. We liepen daar letterlijk en figuurlijk met ons hoofd in de wolken, wat jammer was van de prachtige uitzichten.

We werden ook nog door chinezen en japanners gevraagd om te poseren voor hun foto’s! Ze vinden het prachtig als er een “blanke” op staat. Vanaf de glacier weer een mooie wandeling terug.
We zouden bij Camp 3, bij de glacier slapen maar we waren de enige gasten hier en het was er bovendien zo koud (3000 meter) en ook nog geen verwarming in het hotel, dat we besloten hebben om de laatste minibus naar beneden te nemen. We hebben heerlijk in Moxi geslapen, wat overigens een leuk stadje en zoals gezegd hadden we een prima hotel.
Vrijdag 14 oktober
Vanuit Moxi richting Kanding, om 11.00 uur vertrokken, de rit zou 3 uur duren. Maar helaas; na 2 kleine opstoppingen kwamen we aan op een plek waar de weg was weggevaagd door een landverschuiving: een grote bult zand versperde de weg. Ze waren al druk aan het werk maar hadden nog 5 uur nodig om de weg weer begaanbaar te maken. We zijn maar wat gaan eten in een restaurantje aan de kant van de weg en om 19.00 uur konden we dan echt richting Kanding, waar we rond 20.30 uur aankwamen.
In Kanding zie je al echt de Tibetaanse invloeden: monikken op straat en vele kloosters. We genieten volop van de prachtige omgeving en de zeer vriendelijke bevolking. Vandaag gaan we naar Tagong, dit plaatsje ligt op 3700m en is bekend om zijn graslanden met Yaks. Hopelijk verdwijnen de wolken een beetje zodat we kunnen genieten van de enorme bergen met sneeuw.

Zaterdag 15 oktober
We zijn zaterdagmiddag vanuit Kanding richting Tagong vertrokken. Onze chauffeur heeft nog even een stop gemaakt bij een mooi klooster (altijd goed voor z’n fooi!) en daarna via een schitterende route verder. We merken ook hier goed dat het herfst is, de bomen kleuren mooi goud, geel en rood.
Zondag 16 oktober
Tagong is een erg mooi stadje met tibetaanse invloeden. De graslanden stonden vol met yaks en op de achtergrond torenen de de besneeuwde bergen. Omdat Tagong op 3700 meter ligt was het er erg koud, het kostte ’s avonds aardig wat moeite om warm te worden. Maar de stop hier was zeker de moeite waard.

We hadden een erg leuk guesthouse waar zelfs engels werd gesproken. De wc’s zijn een verhaal apart, maar wel eindelijk een restaurant met een engelstalige kaart dus lekker pannekoeken en tibetaanse aardappelen (een soort patat) gegeten.
Maandag 17 oktober
Vanuit Tagong naar Litang. Dit ligt op 4250 meter dus lekker klimmen met de jeep. We moesten 2 hoge passen over: 1 van ruim 4200 meter en een ander van bijna 4800 meter. De tocht was adembenemend, we hebben onderweg alle seizoenen meegemaakt: kleurijke bossen, besneeuwde dennen, kale vlaktes waar niets meer groeit en dat alles onder een stralende zon. Geweldig!
Dinsdag 18 oktober

Nu zitten we in Litang, hier zie je veel tibetanen met cowboyhoeden en op de straat liggen bontmutsen en yakhuiden. Je waant je een beetje in het wilde westen. De mensen zijn erg vriendelijk en willen graag op de foto. Dus blij dat we een digitale camera hebben anders kost het wel erg veel rolletjes. Morgen gaan we het, volgens velen, mooiste stuk van de route rijden, we zijn benieuwd.

